Wing Stream II
Introductie Wing Stream II
Paul Smeets:
Wing Stream II (december 2017) bevat volgens muziekkenner Paul Smeets “prachtige moderne pianomuziek, een beetje dromerig vertolkt en erg mooi opgenomen. Prettige romantische muziek die zeker tijdens de winterdagen een plek in uw huiskamer verdient.”
Over Wingstream II
In het albumboekje bij Wing Stream 1 is al het een en ander gezegd over mijn manier van muziek schrijven en de samenwerking met pianist David Voncken en producer René Reuscher. Het stemt mij verheugd en dankbaar, dat ook op dit album onze samenwerking als een drie-eenheid gepresenteerd kan worden.
Het intrigerende aan componeren is voor mij dat melodieën – want ik ga uiteindelijk voor de melodie – zich onvoorspelbaar aandienen, zowel in tijd als in vorm. Soms is zij er gewoon en lijken de pianotonen en -akkoorden een geëffende weg in te willen slaan. Je voelt dan dat je beet hebt en in de tijd die erop volgt, lijken stukjes en stukken harmonieus met elkaar verbonden te kunnen worden, binnen de vele mogelijkheden – waarin het aanvoelen is – hoe hemels dissonant een noot wel/niet kan zijn?
Sommige delen openbaren zich snel, andere passages vergen veel geduld en vergen uren, dagen, weken, maanden soms, van interessante en minder interessante probeersels. Maar uiteindelijk manifesteert het stuk zich weer als een wonderbaarlijk evenwichtige creatie. Tot nu toe heb ik dan ook nog bij geen enkel opgenomen stuk de aandrang gevoeld om er ook nog maar één noot aan te veranderen en dat verheugt mij zeer.
Een pianostuk zie ik met andere woorden vooral als een geschenk, iets van een hogere orde, dat ik van tijd tot tijd mag ontvangen en stiekem levenslang hoop te mogen blijven ontvangen. Ik zou mezelf een intuitive composer willen noemen: ik probeer daar waar dat ook maar even mogelijk is, mijn gevoel te volgen, daarbij vertrouwend op mijn gehoor. En waar me dat eens even in steek laat, schakel ik het beredeneren in of de hulp van mijn twee meer dan deskundige secondanten, David en René.
David structureert mee, vanuit zijn gedegen muzikale kennis en componeert tijdens onze sessies voor Wingstream II bij sommige stukken meer mee dan voorheen. Een ontwikkeling die ik in alle opzichten toejuich en waardeer. Een betere muziekcompagnon kan ik mij in dit genre echt niet wensen.
Twee pianostukken wil ik hier nog even extra belichten:
Ten eerste het stuk Adelson, dat een eerbetoon is aan Adelson Defrise, vriend en jazz dwarsfluitist (1925-2009). Ik heb hiervoor een deel van een dwarsfluitpartij van Adelson laten naspelen door Xander Urlings. De pianopartij heb ik zelf bedacht. De originele dwarsfluitpartij is te vinden op Images du Tarot: het stuk L’Etoile ( EMI, 1985).
Ten tweede het pianostuk Une Danse Macabre, dat opgedragen is aan Patrick Voncken, vriend en kunstenaar. Zijn scriptie over de Danse Macabre en de gesprekken daarover inspireerden mij om een Danse Macabre in algemene zin te maken, waarin ik niet tal van personages een rol wilde laten spelen, maar waarin ik wel – op de rand van leven en dood – uitersten aan gevoelens in wisselende stemmingen de revue kon laten passeren. Zoon David leverde aan deze compositie ook een aanzienlijke bijdrage.
Dat de muziek mag blijven stromen en vleugels mag blijven dragen…
Het album
Met dank aan ...
