Het schrijven van liedjes begon zo’n 18 jaar geleden opnieuw met de aanschaf van een keyboard. Na nog een paar jaar kwam er een piano. De gitaar was op de achtergrond aanwezig. Ik speelde al gitaar sinds mijn 15e, maar het had maar een handvol leuke liedjes opgeleverd. Daarom besloot ik mijn kennis van akkoorden zoveel mogelijk uit te schakelen om zo mijn weg te kunnen vinden in de wereld achter de akkoorden. Van snaren tot toetsen. Hoe kon ik beginnen met het schrijven van getallen zonder steeds terug te vallen in – voor mijzelf – voorspelbare akkoordenschema’s?
(Emile Weisz)
Een mogelijke titel voor het album, ‘Beyond The Chords‘, haalde het uiteindelijk niet, maar weerspiegelde het idee erachter. Zo betrad ik een voor mezelf magische en onweerstaanbare wereld waarin en waarmee ik mezelf – en hopelijk ook anderen – kon/kan verrassen. Dat er later weer akkoorden aan de melodieën moesten worden toegevoegd leek onvermijdelijk maar de weg ernaartoe gaf me onmetelijk veel plezier in schrijven, componeren en verwonderen… een stroom die voorlopig niet te stoppen lijkt. In de hoop dat deze muziek weet te raken, laat ik uiteindelijk mijn liedjes los om ze het nest te laten verlaten.